Ach, mówię wam, tyle znaków, tyle cudów – pisał Tomasz Różycki w debiutanckim tomie Vaterland wydanym w roku 1997. Od tego czasu jego twórczość nieustannie zmienia się i rozwija, stając się osobnym światem. Wyjątkowy charakter poezji Różyckiego nie zyskał dotąd pełnego opisu, chociaż krytycy
Ziemia jest żywiołem najbliższym dziecku, sprzyjającym zabawie i tworzeniu, występującym pod różnymi postaciami: piasku, kamienia, skały, żyznej gleby, błota...Równie liczne są formy, jakie przybiera jaskinie, groty, podziemne labirynty, wysokie góry i wulkany. Autorzy zamieszczonych w tomie
